Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μια μέρα στην τάξη του Τοτού...

Μια μέρα στην τάξη του Τοτού η δασκάλα βάζει την εξής εργασία στα παιδιά:
- Θέλω να κάνετε το εξής: Θα μου πείτε μια μικρή πρόταση, από την οποία θα βγαίνει ένα συμπέρασμα, που θα εκφράζεται με την λέξη «προφανές».
Παράδειγμα: «Στο σπίτι έχουμε ανάψει το τζάκι. Είναι προφανές λοιπόν ότι κάνει κρύο».

Αρχίζει πρώτη η Ελενίτσα:
- Εμένα ο μπαμπάς μου έχει ιδιωτικό αεροπλάνο, η μητέρα μου σκάφος, εγώ έχω αυτοκίνητο με προσωπικό οδηγό που με φέρνει στο σχολείο. Είναι προφανές λοιπόν ότι είμαστε μια πλούσια οικογένεια!

- Μπράβο, μπράβο Ελενίτσα!, επικροτεί η δασκάλα.

Ακολουθεί ο Νικολάκης:
- Εμένα ο πατέρας μου είναι καθηγητής πανεπιστημίου, η μητέρα μου έχει διπλώματα σε δυο επιστήμες, εγώ ξέρω τρεις γλώσσες και έχω μια τεράστια βιβλιοθήκη. Είναι προφανές λοιπόν ότι είμαστε μια μορφωμένη οικογένεια!

Έρχεται και η σειρά (αναπόφευκτα) του Τοτού:
- Ο δικός μου ο πατέρας είναι βοσκός. Η μητέρα μου, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μου, το ίδιο.
Κι εγώ δε, κάπου-κάπου βοσκάω πρόβατα.
Μια μέρα λοιπόν, βλέπω τον παππού μου, ξαφνικά να αφήνει τα πρόβατα και να ανηφορίζει τρέχοντας στον λόφο, κρατώντας τους.«Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».
Ο παππούς μου όμως, όχι μόνο δεν ξέρει αγγλικά, αλλά είναι τελείως αγράμματος.

Είναι προφανές λοιπόν ότι πήγαινε για.χέσιμο!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σπύρος Παπαδόπουλος στο Βήμα της Κυριακής

Ο νεοέλληνας και κυρίως αυτός που ζει στα μεγάλα άστεα διάγει τη φάση της νεοπλουτίλας κι είναι αποκρουστκός. Η Ελλάδα στέκεται όρθια χάρη σε ένα τέσσερα - πέντε τοις εκατό. Υπάρχουν αγένεια, έλλειψη φαντασίας και συμφεροντολόγοι. Ο Έλληνας δεν μπορεί να ανεχτεί να είναι δεύτερος στο Φανάρι. Καμιά εξουσία όμως δεν μπορεί να μας καλυτέρευση την ζωή. Η ματιά μας για τη ζωή θα αλλάξει και τη ζωή μας. Ταδε έφη ο ηθοποιός, Σπύρος Παπαδόπουλος στο Βήμα της Κυριακής.

Ένας τύπος ήθελε να αγοράσει παπαγάλο.

  Ένας τύπος ήθελε να αγοράσει παπαγάλο. Μπαίνει σε ένα πτηνοπωλείο και πέφτει πάνω σε ένα παπαγάλο, από το λέγειν του οποίου εντυπωσιάστηκε. Ο παπαγάλος μιλούσε για φιλοσοφία, ποίηση, λογοτεχνία και τα τοιαύτα. Πήγε πιο κοντά και τον ρώτησε:      «Πώς και δεν έχεις γίνει ανάρπαστος ρε φίλε με τόσες γνώσεις;».  «Είναι που είμαι ανάπηρος» του λέει ο παπαγάλος.  «Δηλαδή;».  «Δεν έχω πόδια».  Τον κοιτάζει αποσβολωμένος ο τύπος και τον ρωτάει «Και πώς στέκεσαι πάνω στη βέργα;».     «Στριφογυρίζω το πουλί μου γύρω από τη βέργα και στέκομαι. Έλα ρε, αγόρασέ με. Θα περάσουμε ωραία».  «Μα βλέπω ότι η ταμπέλα γράφει € 200. Πολλά είναι για παπαγάλο».  «Άκου, επειδή είμαι ανάπηρος, κάνε παζάρια και θα κατέβει ο μαγαζάτοράς».  Τελικά, δίνει ο τύπος € 20 και τον αγοράζει. Τον πήγε σπίτι και πέρναγαν ωραία με τη γυναίκα του και τον παπαγάλο. Μετά από μια εβδομάδα, δεν πρόλαβε να μπει σπίτι του ο τύπος και του λέει ο παπαγάλος      «Ξέρεις, ήλθε σήμερα ο υδραυλικός για το μπάνιο».

Φίλε μου, Φίλε, Φίλτατε. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ να ζήσεις.

Φίλε μου, Φίλε, Φίλτατε. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ να ζήσεις. Να είσαι σωστός και γόνιμος, κιμπάρης και ασίκης. Ένα δωράκι σούστειλα που τόφτιαξα για σένα και σου το στέλνω ασύστολα, που έχει στο κέντρο εμένα. με αγάπη, Ιωάννης ό φίλος